Home

Gemeenschap

   
Het cisterciënzercharisma beleven we in gemeenschap:
balans tussen samen en alleen zijn.

“Slechts levende in de gemeenschap kunnen we alleen zijn,
en slechts wie alleen kan zijn, kan in gemeenschap leven:
beide horen bij elkaar en beginnen tegelijkertijd:
met de roepstem van Jezus Christus”.

(D.Bonhoeffer)
 

 

 

  
We zijn heel gewone mensen,
aan elkaar gegeven,
om samen God te zoeken,
om één van hart en één van ziel te worden
en alles samen te delen:
gave en goed, tijd en plaats, kracht en onmacht.

Dit is een weg
van confrontatie met jezelf,
met je schaduw en die van anderen.
 

  
 
Het is ook een weg van inkeer en stilte,
van loslaten van identificaties met valse en oppervlakkige
beelden en zelfbeelden,
om je ware gelaat - en dat van de ander - op te delven:
te ontvangen van Christus,
in het diepst van je hart,
midden in de gemeenschap.

Bewaak uw hart met de grootste zorg
want daar ligt de oorsprong van het leven.

(Spreuken 4,23)
 

 

 

  

Inspiratie uit onze traditie:
 

  

  • niets stellen boven Christus,
     
  • wedijveren in respect voor elkaar,  
     
  • elkanders zwakheden met het grootste geduld verdragen, 
    elkaar gehoorzamen, 
     
  • niet zoeken wat voor onszelf voordelig is, maar veeleer wat goed is voor de ander.


 (Uit de Regel van Benedictus)
 
   

“Laat ieder datgene wat zij heeft,
beschouwen als het bezit
van allen,
en laat haar er niet aan twijfelen
dat al wat de ander heeft,
evengoed van háár is.

In zijn liefde heeft God het zó voor
ons beschikt
dat ieder de ander nodig heeft,

en wat wij niet in onszelf hebben,

dat bezitten wij zo in elkaar”.

 

(St. Aelredus van Rievaulx)

   

© Abdij Koningsoord